Yağmura hasret kalan çöl gibi,
Yanıp tutuşur garibin kalbi,
Her akşam batışta sensizliği,
Görünmektedir kuyunun dibi.
Ben önümde ne varsa hep yığdım,
Sensiz ama seninle yaşadım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta