Bir zamanlar sabahlara kadar
birbirimizin gözlerinde kaybolduğumuz
gecelerimiz vardı..
Bir zamanlar olur olmaz şeyleri hayal ettiğimiz
düşlerimiz vardı.
Bir zamanlar çocuklar gibi
kahkahalar attığımız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok çok çok güzeldi kutlarım
şirsel duygunuz var. anlatımlarınıza imgeler katarsanız daha iyi olacak sanırım .saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta