sessizliğinin açmayan çiçeklerini suladı.
gözleri kıtalar arasına kadar uzayıp giden frekansları arıyordu.
yalnızlığını değil ona, kimseye anlatamazdı.
bir varoluş´un yada yeniden yaradılış´ın,
kitabına uydurulmuş yok oluş biçimindeydi sanki.
öyle titreyen bir hali vardı sanki attığı her adımın.
yer üstü bilmediği bir şiddette sallanıyordu.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




şiiriyle inatlaşan şair şiire kendini anlatıyor, şiir anlamakta direniyor, kaleme bakıyor bir de onu tutan avuca. anlıyor belki ama yazmaya devam ediyor.
kendiyle bu kadar etkili konuşan kendini kutluyorum Usta. Saygılar sana.
Gelecektir mutlaka, er yada geç, öyle ya da böyle,
Belki de hiç gitmemiştir kim bilir..
Yürekten kutluyorum hocam..Hürmetler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta