Gel Yetiş Ya Resulallah

Dünya daraldı ruhumuza, nefesler düğüm düğüm,
Gözü yaşlı, boynu bükük bir garip ümmetin var.
Huzuruna varmaya takat yok, her yanımız kördüğüm,
Derdimize derman olacak bir tek himmetin var.

​Yollar sapa, izler kayıp, pusulamız kırıldı,
Zulmün çarkı dönerken, masum kalpler yoruldu.
Gönül hanemize ayrılık ve hüzün kuruldu,
Kapında bekleyen, boynu bükük bir ümmetin var.

​Emanetin garip kaldı, sözlerimiz hep yarım,
Senden başka kimsemiz yok, Sensin benim tek varım.
Çaresizlik içinde küle döndü baharım,
Merhamet sancağını açacak bir devletin var.

​Gözyaşımız seccadede birer damla kan gibi,
Gurbette kalmışız sanki, can içinde can gibi.
Yetiş ey Gönüller Sultanı, müjdeli ferman gibi,
Seni özleyen, Seninle çarpan bir ümmetin var.

Gel yetiş Ya Resulullah, karanlıklar dağılsın,
Garip ümmetin yüzü, Senin nurunla gülsün.
Bütün dertler, kederler ayağının altında kalsın,
Şefaatine muhtaç, bîçare bir ümmetin var.

Gökhan Öztürk