Şimdi ben denize bıraktım tüm senleri.
Kabarıp giden deniz kadar derin, her ne varsa.
Eskileri hasret, duvara asılı yapraklı takvimi.
Anlayabildiğim kullanılmamış eski dünyaları.
Yüzü görünen yüzsüzleri değil, insanları.
Sizlere benzememek için okuduğum kitaplar.
Yananından her geçtiğimde bunu hatırlatır.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta