Gel Ey Vefasız Şiiri - Baki Ortak

Yollarına serdim ömrümün gülün
Dönmedin bir kere duymadın hâlim
Yokluğun içimde kor olmuş zulüm
Ecelim gelmeden gel ey vefasız

Geceyi yoldaşım bildim ağladım
Yıldızlara derdim döküp çağladım
Her gelen rüzgâra adını sordum
Ölümden betermiş hasretin ey Yar

Sensizlik bağrımda dinmeyen sızı
Düşürdü gönlüme ayrılık közü
Gözlerim arıyor o gülen yüzü
Ecelim gelmeden gel ey vefasız

Dağlara yasladım yorgun başımı
Sakladım içimde gönül yaşımı
Feleğe duyurdum sessiz ahımı
Ölümden betermiş hasretin ey Yar

Dert ile yoğruldu ömrümün yazı
Dinmedi gönlümün hicran niyazı
Kul Ortak söylerken döker avazı
Ecelim gelmeden gel ey vefasız

Gözlerim yollarda kaldı bîçare
Dön gel de son bulsun içimde yâre
Bir sesin yeterdi ömrüme çâre
Ölümden betermiş hasretin ey Yar

KUL ORTAK