.. Gel, Ey Resûl! Şiiri - Mecit Aktürk

Zerre kadar riyâ yoktur hayamda
Bekleyeyim sabaha dek kıyamda
Misafirim ol bir gece rüyamda...

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resûl! gel, yolunu gözlerim...

Kıymetini bilmese de cüceler
Dudaklarım hep ismini heceler
Şahidimdir kapkaranlık geceler...

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resûl! gel, yolunu gözlerim...

Senden ayrı; yetim, öksüz kaldık biz
Nurdan uzak, nara yakın olduk biz
Kur´an mahzûn, çok gaflete daldık biz...

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resûl! gel, yolunu gözlerim...

En nadide gülde seni aradım
Her yağmurda, yelde seni aradım
Susuz kaldım, çölde seni aradım...

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resul! gel, yolunu gözlerim...

Kendin bilen düşmüş senin izine
Hiç yüzüm yok bakmaya nur yüzüne
Çok aldandım kör şeytanın sözüne...

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resûl! gel, yolunu gözlerim...

Sen, Muhammed(s.a.v.) , âlemlere rahmetsin
Sen, Mahmut´sun, Mustafa´sın, Ahmet´sin
Sensiz gönül yanmasın da ne etsin?

Hasretinle çok ağladı gözlerim
Gel ey Resûl! gel, yolunu gözlerim...

http://www.sairturk.com/SayfamSiirGoster.aspx? Siirid=12982&uyeid=2516