Gel Artık Mira Şiiri - Kenan Gezici

Sana hasretim Mira.
Yokluğumun oldun, öbür adı
Ey aşkın, son nefesi.
Ölüler diyarında kaldım.
Turda mı buluşalım seninle.
Yoksa kalacak mahşere.
Yarıp geçiyorum, denizi.
Kan revan içinde kalbim.
Yoksun bir dahamı.
Dönsem, yoksun geride.
Bahanen nedir bilmiyorum.
Issız kaldı Sina.
Güneşte bak yok Mira.
Sen yoksun Mira.
Ölü mü doğacak baharım.
Bil ki bu son şansım.
Yok olup giderim,
Yokluğun yutkunamadığım,
Kaldım böyle buram buram.
Örümcekler saklıyor,
Kuşlar dost mağaramda.
Hiç yok, az kalmadı,
Böylemi olacaktı bilmedim.
Mesafesizdir saadetim.
Ulaşmıyor gemilerim,
Menzilim yok oldu Mira.
Bu halde neden kaldım.
Sana gidiyorum.
Geldi zamanı gisişin.
Başka bahar beklemem.
Sürse de bir ömür kışım.
İstemem kalsın karanlığım
Güneş nerededir diye bakmadım.
Ufkum, son olsun bu hasret.
Bir sensin yar bildiğim.
Yârim sol yarım.
Gel Mira.
Bitsin bileyim bekleyişim.
Kırık kaldı,
Kalmasın kolum kanadım.

Kenan Gezici 21 /01/2026