Gel Şiiri - Gökhan Sarı

Karanlığın çığlıkları kanatıyor yüreğimi.
Ayrılık ayırırmıydı böyle severken seni.
Ağızdan ağıza dolanan bir günah gibiydin.
Ne zaman kalk desem yüreğime.
Bir el uzanırdı enseme.
Dur!
Nereye böyle.?

Kaç kez daha dayanacak bu yürek acılarına.
Ateşin beni öyle bir yakıyor ki.
Ah Ah Ah.
Ve sen yine gelip körüklüyorsun yangınımı.
Kova ile günah taşıyorsun cehennimime.
Yaktıkça yakıyorsun sevdamı.
Kıvılcımların dahada çok acıtıyor canımı.
Artık başka işliyorum yüreğime seni.
Bana toz kondurtmayan hayalin.
Ateşlere maruz bırakıyor bedenimi.

Bir umudun gül kokulu rüyasını görüyorum.
Ama birer birer solmuşlar ellerimde.
Kanayan yerimden yakalamaya çalışıyorum yapraklarını.
Görüyorum ki onlar bile başka ellerde.
Dermansız yazıyorum sevgili.
Kelimelerim tükeniyor.
Az kaldı bende susacağım.
Kitaplar dolusu seni anlatmak varken.
Tek bir sayfaya sığdırdın kendini.
Gidişini şerefini şerefsizliğini.
Az kaldı bende susacağım sevgili.
Uzun cümleler kuramıyorum artık.
Sen diyorum sus diyor içimden bir ses.
Sus ve çiz üzerini.
Senmişşin demek bu ellere kalem tutturan.
Hasret ne anlama gelir?
Yalnızlık ne demektir.?
Bilmiyordum sevgili.

Gittiğinden beri sana açım sevgili.
Kırık dökük bir aşkı besteliyorum dilimde.
Ellerim mühürlenmiş sanki.
Gözlerimde siyah bir perde.
Bu yürek sana acıktı sevgili.
Gelde doyur senden kalan ŞU BERBAT HALİ.

Gökhan SARI