“Gel…”
– seslenişin eşiğinde bir şiir
Gel...
Adını unutan bir rüzgâr gibi değil,
Unutulmamış bir dua gibi gel...
Dilin ucunda düğüm olan kelime gibi,
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu çağrıya kayıtsız kalınır mı ?
Ey ! Ötelerden duydum da,geldim
Sevgimle çok,kutlarım. :))
Bilirim,hep sevgiyle..
duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta