“Gel…”
– seslenişin eşiğinde bir şiir
Gel...
Adını unutan bir rüzgâr gibi değil,
Unutulmamış bir dua gibi gel...
Dilin ucunda düğüm olan kelime gibi,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu çağrıya kayıtsız kalınır mı ?
Ey ! Ötelerden duydum da,geldim
Sevgimle çok,kutlarım. :))
Bilirim,hep sevgiyle..
duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta