“Gel…”
– seslenişin eşiğinde bir şiir
Gel...
Adını unutan bir rüzgâr gibi değil,
Unutulmamış bir dua gibi gel...
Dilin ucunda düğüm olan kelime gibi,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu çağrıya kayıtsız kalınır mı ?
Ey ! Ötelerden duydum da,geldim
Sevgimle çok,kutlarım. :))
Bilirim,hep sevgiyle..
duyulmak istendiğinde seslenilir, hoş geldin, Mavinin İzi...her zaman olduğu gibi
bilinmeli, daimîlikle, sevgiye dair olanı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta