Hayata tutunduk yağmurlarda ıslanmaya aldırmadan
Ve soğuk sulardan geçmek için köprü yaptık mutluluklardan.
Pas tutmuş yalnızlıklardan, geçtik gittik kaybolan zamandan
Rüzgârlarda tutunduk birbirimize, geçtik gün doğmamış korkulardan.
Sen ve ben diye baslayan kelimelerin sadeliğine vurulduk umursamadan
Ve kol kanat gerdik düşlerimizde yarattığımız dünyalara korkmadan
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta