gitmek istemiyorum ben
aksine sonsuza kadar kalmak..
bu zamanda kaybolmak..
annem çekiştiriyor elimden.
oyuncağım kaldı arkada
en sevdiğim oyuncağım,
görmüyor..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Konuşamamak...
Konuşmak... / Derdini anlatabilmek...
Ya da şöyle söyleyelim; kendini ifade etmek...
Hangi dili kullanırsak kullanalım (neyi konuşursak konuşalım) olduğumuzdan farklı bir şeyi söyleyemeyeceğimizi söylüyor Emerson...
Peki, ne söylemek istiyoruz ki biz?..
Neyi anlatmak istiyoruz?..
Nedir ki o ''olduğumuzdan'' farklı olmayan şey?..
Olmak, bir noktadan yola çıkarak gelişen bir hareket...
Öyle değil mi?..
Ama, insanın kendisi olması, bulunduğu yerde bir harekettir...
Neredeyiz ki biz?..
şiir tadında çok güzel tebrikler
Hoş bir yaklaşım.
kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta