Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Konuşamamak...
Konuşmak... / Derdini anlatabilmek...
Ya da şöyle söyleyelim; kendini ifade etmek...
Hangi dili kullanırsak kullanalım (neyi konuşursak konuşalım) olduğumuzdan farklı bir şeyi söyleyemeyeceğimizi söylüyor Emerson...
Peki, ne söylemek istiyoruz ki biz?..
Neyi anlatmak istiyoruz?..
Nedir ki o ''olduğumuzdan'' farklı olmayan şey?..
Olmak, bir noktadan yola çıkarak gelişen bir hareket...
Öyle değil mi?..
Ama, insanın kendisi olması, bulunduğu yerde bir harekettir...
Neredeyiz ki biz?..
şiir tadında çok güzel tebrikler
Hoş bir yaklaşım.
kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta