Geçti benim ömrüm Şiiri - Hüseyin Kıvrak 2

Geçti ömrüm bir hayal içinde
Yandım sönen bir ışık içinde
Ne dünüm kaldı ne de bugün
Kırıldı umutlarım, sustu içimde
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Savruldum kaderin rüzğarında
Tutundum boş sözlerin ardında
Bir selam bile çok görüldü bana
Çok yük bindirdim yorgun canıma
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Bir hayalin peşine düştüm
Gerçeği görmeden ömür tükettim
Nice doğru yoldan yanlış yola saptım
Hata üstüne hatalar yaptım
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Zaman aktı suskun gecelerden
İz bıraktı sol yanımda derinden
Ne bir bahar gördü bu yürek
Üşüdüm erkenden kışa ermeden
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Dost dediklerim uzaktı
Sözler yarım, yollar ıraktı
Bir selam bile çok görüldü
Yalnızlık bana yoldaştı
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Geceler  sırdaş oldu bana
Ay şahitti bu karanlıkta
Aynalarda kendimi tanıyamadım
Yabancı kaldım kendi canıma
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna

Şimdi dönüp ardıma bakmam
Ne giden için bir ah yakmam
Kader ne yazdıysa alnıma
Sessizce taşır, yoluma bakarım
Geçti benim ömrüm bir hiç uğruna