Geçmiş Günler Şiiri - Kasım Kobakçı

O geçmiş günleri peşimden sürükledim,
Hatıralar içinde kalmış çocukluğum.
Umut dolu yarınlar beklerdi uzaktan,
Sonsuzluğa uzanan yollarda yürürken,
Sadece nefesimle can buldu bedenim.
*
Kaçmıyordum yılların ağır gölgesinden,
Bugün yalnız ruhumun rengini çizerim;
Aydınlık sabahlara uyanan hislerle,
Gerçek mutlak gerçektir yüreğin sesinde,
Özyaşamöyküm adım atmakta deftere.
*
Sayfalara ruhumu aktarmak niyetim;
Cümleler satırlara dökülsün usulca,
Günlerimi anlatan sözcükler dizilsin,
Geceleri yırtarak doğacak gün gibi,
Geçirdiğim yılların dökümü alınsın.
*
Ara sıra düşünce denizine dalıp,
Mazideki izlere gülümser yanaklar.
Sönmez umut sevinçle doldurur kalbimi,
Göğümüze açılan parlak ufuklarda,
Ömrümün baharında yeşerir ağaçlar.
Bütün güzellikleri kucaklar kollarım,
Durmadan sürmektedir mısralarda ahdim.