en büyük suçum taparcasına sevmek
sevdikçe dahada çok sevmekti
sanki bir müptezellik durumuydu bu
saplantı haline dönüşen sevmelerim
yokluğunda aldığım nefeslerin boş olduğunu bilmek acıtıyordu kalbimi
ağlamak istiyordum aciz bir kul gibi
göz yaşlarım sel olup aksın gitsin istiyordum
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta