İçimi kaplayan hüzün bulutları
Yalnızlığımın göz yaslarını akıtıyor
Şehir ıslanıyor, asıklar ıslanıyor
Dağlar taşlar ıslanıyor
Ben bir ah daha çekiyorum
Geçmişe yolladığım rüyalarımı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta