Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Tan ağarırken huzursuzluğuma düştü aklar
Vurdu duvara zamansız gölgen
Sesin ulaşmadı da, nefesinde değmedi
Ağaran tellerime
Duvar kenarına düşen bedenim
Dokunulmazlığına dokunamadı ki,
O papatyan boynunu bükmüş
Kirpiklerinde sağanak varken
Çoraklaşan toprağına can veremeye yetemedi
Delirmelerimde büyüttüm seni
Ayazlarında körüklendi yanmalarım
Her ter damlam ümitsizliği perçinleştirmişti
Bu sıralar ondan geçimsizliğim
Ha vuruldum ha vurdum derken
Çığlıklar saramadı sesiz can verişimi
Tan ağardı... gün bitti....
yüreginize saglık güzel bir şiir okudum kaleminiz daim yüreginiz var olsun saygılarımla yıldırım şimşek
Senin şiirlerini okuyanda ne kadınmış ya, ne çok derdi varmış diyecek.
Ben de diyeceğim ki bu şiirine laf yok. Şapkamı çıkartıp selamlıyorum pöpüler ablamı. Sen de bu kalem olduktan sonra kimse duramaz. Haydi bakalım kalemine nazar değmesin.
Tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta