Geciken intiharların eşiğinde yalnızlığı tekmelerken;
çark gibi dönen gözbebeklerim su yüklü bulutlar üretiyor,
feri şırınga ile kurutulurken.
Kuraklaşmış göz pınarlarımın kıyısına vuran aşkın kokuşmuş,iğrenilen cesetleri,
kipriklerimin ücra köşelerinden oluk oluk düşüveriyor yeryüzü cehennemine.
Kalın kayışlarla bağlanırken şizofrenim ateşe, zaman çığlık çığlığa sonsuzluğa düşüyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta