Geciken intiharların eşiğinde yalnızlığı tekmelerken;
çark gibi dönen gözbebeklerim su yüklü bulutlar üretiyor,
feri şırınga ile kurutulurken.
Kuraklaşmış göz pınarlarımın kıyısına vuran aşkın kokuşmuş,iğrenilen cesetleri,
kipriklerimin ücra köşelerinden oluk oluk düşüveriyor yeryüzü cehennemine.
Kalın kayışlarla bağlanırken şizofrenim ateşe, zaman çığlık çığlığa sonsuzluğa düşüyor.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta