Kızıla boyanınca akşam güneşi,
Alaca karanlıklar sarar içimi...
Gölgeler düşer gönül duvarıma.
Bir damla yaş süzülür gözlerimden,
Gece alır beni kollarına,
Sarılınca geceye, anlarım o an,
Her gözyaşının bir dua olduğunu.
Ne şan ister gönlüm ne makam dilerim...
Kalbim secdeye varır...
Çünkü bilirim;
Hiç bir karanlık sonsuz değildir...
Karanlık da Hakkın bir örtüsüdür.
Gecenin siyahını örterim üzerime...
Umutlar aydınlığa çıksın diye.
03/02/2026 - ELAZIĞ
Kayıt Tarihi : 3.02.2026 01:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)