Geceyi Üstüme Örttüm Şiiri - Ercan Yıldız

Kızıla boyanınca akşam güneşi,
Alaca karanlıklar sarar içimi...
Gölgeler düşer gönül duvarıma.
Bir damla yaş süzülür gözlerimden,
Gece alır beni kollarına,
Sarılınca geceye, anlarım o an,
Her gözyaşının bir dua olduğunu.
Kalbim secdeye varır...
Çünkü bilirim;
Hiç bir karanlık sonsuz değildir...
Karanlık da Hakkın bir örtüsüdür.
Gecenin siyahını örterim üzerime...
Umutlar aydınlığa çıksın diye.
Ne şan ister gönlüm ne makam dilerim...
Ben düştüğüm yerden başladım yürümeye,
Acının eşiğini öptüm hamd ederek,
Sevdim kanayan yaralarımı...
Yaraya 'sus!' bastım,
Gönül gurbetinden geçtim...
Yaz günü kaybettiğim umutlarımı,
Zemherinin ayazında aradım...
Isınmak için üşüdüm,
Üşüdükçe yandım...
03/02/2026 - ELAZIĞ