Geceyi Andırdın Şiiri - Kasım Kobakçı

Zifiri karanlık, geceyi andırdın,
Yorgun bakışların, aynada pek donuk.
Dertli baykuşlar mı, tünedi başına?
Sırtında taşıdığın, ağır yükler var.
Tavandaki gölge, niçin hep dönersin?
Görmez misin, benim şu perişan halim?
Yatak batar durur, dikenli yerim var.
Dışardan bakınca, sükunet hakimi,
Gözümü yumdukça, kaçan bir huzur var.
Bekledim seheri, tan yeri ağarsın,
Yastık buz kesilse, düşe dalasım var.
Zifiri karanlık, geceyi andırdın,
Yorgun bakışların, aynada pek donuk.
Döndükçe yatakta, artan kederim var.