Ayaz çekerken geceyi kendine
Bir yol uzanır inceden inceden
Bıçaktır soğuk iliklerde
Tekerleğin sesine karışır umut
Yıldızların kamaşmasında var bir hikmet
Sessizliği yırtıyor özlem çığlıkları
Gün ağaracak savrulacak saçlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta