Bir gece daha,
Kimseler bilmeden,
İndi üzerime.
Ne bir ses,
Ne bir adım.
Yalnızca kalbimin yavaşça,
Kendiyle konuşması.
Perdeler kıpırdamıyor,
Rüzgâr da yok.
Olsa da uğramıyor bu tarafa.
Sessizlik büyüyor içimde.
Bir ağacın gövdesi gibi,
Gölgeye dönüşüyor düşünceler.
Aklımdan geçiyor;
Her insan geceyi bir kere,
Kendine yorgan yapmalı.
Susmalı,
Düşünmeli,
Ve neyi taşıyamıyorsa,
Orada bırakmalı.
Erkan İnce
Kayıt Tarihi : 30.7.2025 07:52:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!