Dokunabilseydim saçlarına
Karanlığa sığınan her teline
Bir yıldız bağlayıp
Bulutsuz gecelerime salabilseydim
Koklayabilseydim keşke
Sinseydin hücrelerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sonra yine güneş doğardı o saçlara ve karanlığı beklerdi yürek...
özlemdi...
saygılar
güzel ve anlamlı anlatımı düzgün
şiir akışı takılmayan
okuyucusunu yormayan
şiirlere herzaman açğım
buda onlardan biriydi kutlarım
harikaydı ogul öpüyorum yüreginden kutlayarak
gözlerim güldü
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta