Bronz bir külçe desenindeki güneş
titrek ışıklarla çekip gider şimdi.
Gecenin çıldırtan sessizliği
Ve sessizliğin suretine bürünmüş sensizlik dolar her yere
Uzun edip yüzyıla tamamlar her saniyeyi saatler.
Çocuklar karışır uykunun en derin rengine
Uykular bekleyişlere evrilir yalnızlığın
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bazen hasret bile vuslattır. Çünkü insan en çok da hasret anında kendisiyle başbaşadır. Kendini arar, kendini bulur,kendine varır .Belki de en güzel vuslat insanın kendine ulaşmasıdır.
Değerli yorum ve katkılarınız için çok teşekkür ederim Bekir Bey.
Saygı ve selamlarımla, her daim şiirle kalın...
O hiç bitmeyen hasret umarım vuslata evrilir...
Tebrikler
Bazen hasret bile vuslattır. Çünkü insan en çok da hasret anında kendisiyle başbaşadır. Kendini arar, kendini bulur,kendine varır .Belki de en güzel vuslat insanın kendine ulaşmasıdır.
Değerli yorum ve katkılarınız için çok teşekkür ederim Bekir Bey.
Saygı ve selamlarımla, her daim şiirle kalın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta