Geceye Ay Düşer Şiiri - Yücel Özkü

GECEYE AY DÜŞER
Geceye ay düşer, aklıma gözlerin
Mâh utanır, saklanır bulut ardında.
Bir de o çatık bakışların gölgesi;
Kaşların yay, kirpiklerin gamze gamze ok sanki bağrımda.

Bu nasıl özlemek böyle
Ne sahili var ne kenarı;
Ben bir Mecnun çölünde susuz,
Sen Şîrîn misali serap dudaklarında.

Dibi görünmez bir umman bu,
Koyusundan yanmak ateş değil nâr-ı aşk;
Bağrımda pervâne döner canım,
Sen şem’sin, ben kül olmaya müştak.

Fırtınalar kopar içimde,
Gönül kandil, rüzgâr hicran;
Ben hâlâ şiir yazarım,
Her nefeste, her susuşta figan.

Dinmez bu özlem
Zamana sığmaz, devrana boyun eğmez.
Adını anmasam da ey yâr,
Kalbim seni besmele gibi çeker, gizlemez.

Yücel ÖZKÜ
28 Şubat 2026/05:38