Gündüzün güneşinden çok, gecenin karanlığına aşığım.
Sırları yüreğinde saklayan, utancı örten geceye.
Hasreti saran, sevdayı bağlayan geceye.
Korkunun hüküm sürdüğü söylense de
Dinginliğin, huzurun dostu geceye.
Aşığın sırdaşı, gönlüyle baş başa kaldığı geceye.
El, dil ve görünmeyen gönlü dilimle duaya dururum geceye
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Saklanmış aşkların bağ bozumuydu belki de sırların saklandığı sırlar yüklü küplerde saklanan...
Güneşten uzak geceye yorgun...
mustafa yılmaz
ant+10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta