Gündüzün güneşinden çok, gecenin karanlığına aşığım.
Sırları yüreğinde saklayan, utancı örten geceye.
Hasreti saran, sevdayı bağlayan geceye.
Korkunun hüküm sürdüğü söylense de
Dinginliğin, huzurun dostu geceye.
Aşığın sırdaşı, gönlüyle baş başa kaldığı geceye.
El, dil ve görünmeyen gönlü dilimle duaya dururum geceye
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Saklanmış aşkların bağ bozumuydu belki de sırların saklandığı sırlar yüklü küplerde saklanan...
Güneşten uzak geceye yorgun...
mustafa yılmaz
ant+10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta