Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yüreğin noktayı koyduğu an...
çok net ve keskin bir dille...
kutluyorum...
BU NE SİLİP ATMA ÖYLE,
SEVGİDE ÖFKENİN ZİRVESİ İŞLENMİŞ
Ama aşk affediştir,
Bir alo bile küllerden Zümrüdüankalar yaratır bence...
Çok güzel betimlemeler..
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta