Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Biraz felsefe..Her şiirde biraz felsefe yok mudur?Olmamalı mı? O zaman şiir bir 'Şikayetname'den başka ne olabilir ki..Tabii felsefeyi biraz sıkıştırmak gerekir..Nereye:
'dileğim hazinem dilim -
konuşsam zulüm -
sussam ölüm .'
Bu kadarı da yeter..Artar bile (ERCEY)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta