Gecenin Sessiz Sahipleri Şiiri - Mustafa ...

bugün kedi günü,
sokakların sessiz kahramanları
gölge gibi süzülür kaldırımlarda.
bir pencere pervazında güneşle barışır biri,
bir diğeri çöp kenarında
hayatla pazarlık eder.

bıyıklarıyla yoklar sabahı,
adımlarını sessizliğe basar.
insan acele ederken
o, zamanın içinden ağır ağır geçer.
bir taşın üstünde durur,
dünyayı izler
hiç kimseye hesap vermeden.

bir kedinin bakışında
yarım kalmış bir hikaye vardır.
kim bilir kaç kapı yüzüne kapandı,
kaç el sevdi,
kaç el itti onu karanlığa.
yine de küsmeyi bilmez hayatına,
yine de bir köşe bulur
kıvrılıp umut olmaya.

güneş,
en çok onların sırtında ısınır sanki.
tüylerinin arasında saklanır
öğle vakti.
ve akşam olunca
şehir kararmaya başlarken
gözleri yıldız gibi parlar,
gecenin gerçek sahipleri
sessizce devralır nöbeti.

bir çocuk eğilir başına,
utangaç bir sevgi uzatır avuçlarından.
kedi önce şüpheyle bakar,
sonra yavaşça sürter kendini
o küçük kalbe.
işte o an
iki yalnızlık birbirine değmiş olur.

dokak aralarında
karton kutuların içi
bir saraydır onlar için.
yağmur yağdığında
damlaların altında titreyen
küçük bir beden,
ama büyük bir direniştir aslında.
çünkü her sabah
yeniden başlar yaşamaya.

bir kedinin mırıltısı
en yorgun ruhu bile iyileştirir.
dizine kıvrıldığında
kalbinin ritmiyle uyumlanır sesi.
sanki geçecek der
kelimesiz bir dille.
ve sen inanırsın,
geçeceğine.

bugün kedi günü,
belki bir kap önüne su koyma günü,
belki bir baş okşama,
belki bir yuva açma günü.
ama en çok da
onlardan öğrenme günü.
onurla yalnız kalmayı,
sevildiğinde yumuşamayı,
kırıldığında bile
yeniden yürümeyi.

çünkü bir kedi
ne tamamen evcildir
ne tamamen yabani.
tam ortasında durur hayatın,
özgür ama bağlı,
mesafeli ama sevgiye açık.

ve gece şehre inerken
bir pencere kenarında
ay ışığına karşı oturan o siluete bakarsın.
dersin ki içinden,
iyi ki varsınız.

bugün kedi günü,
ama aslında
her gün biraz kedi gibi olabilsek
daha az kırar,
daha çok severdik dünyayı.