Gecenin sarhoş adımlarıyla.

Sönmemiş izmarit ve anason kokulu gürültüleri arkada bırakıp kapıdan çıkıyorum… Daha ilk adımlarda karşıma çıkan ve vitrininin derinliğinden sıcaklık taşan çorba kokusunu tadıyla birlikte yudumluyorum... İçim ısınıyor... Haydi bir kepçe daha derken başımın üstünde dönüp duran alkol bulutları çakır-keyif bir iz bırakarak dağılmaya başlıyor...
. . . ,
Bu caddenin sonundaki meydan bir yokuş başı ile buluşur ve o yokuştan inildiği zaman da denizle kucaklaşılır... Ben de bu gece bu caddenin sonuna kadar yürüyüp., yokuştan inecek ve denizle kucaklaşacağım...

Tabi sonrasında da iskeleye bağlı., sabahın ilk saatleri ile sefer görev emrini alacak gemilerden ismi bana en tanıdık gelene sessizce kapağı atıp., duhuliye makamında çekebilirsem eğer (cebinde kimliğimi taşıyan kaptan gelinceye kadar) derin bir uyku çekeceğim...
. . . ,
Bütün afişlerin sökülmüş olduğu gösteriler dünyasının bu soluk alma borusunda yokuş başına doğru ağır adımlarla yürürken arada duruyor ve ıssız karanlığı uyutacak sessiz melodilerin dans figürleriyle gecenin yalnızlığına eşlik ediyorum..
.
.
Cevat Çeştepe
Gece yarısı yolculuğu ’ndan
2020-2026/Şubat