Gecenin İçindeki Ateş

Sabır dediler bana, sabrım kalmadı,
Ateş düştü bağrıma, közüm solmadı.
Gecem uzun, derdim dinmedi,
Yoruldum ey gönül, yüküm azalmadı.

Yüreğim kırık benim, sözüm yarım,
İçimde büyür her gün gizli ahım.
Taşırım yüklerimi ağır adımla,
Nereye varsam benimle gelir acım.

Sabredemem derim, titrer canım,
Gözümde yaş, gönlümde yangın.
Dağılır düşlerim rüzgâr önünde,
Toplanmaz bir daha eski hâlim.

Ey gönül, neyleyim bu kaderi?
İnce bir ip gibi kopar sabrım.
Derman arar dururum gecelerde,
Çaresiz kalırım kendi hâlim.

Ama bilirim yine doğar baharım,
Kül olur içimdeki yangın.
Her gecenin ardında bir sabah var,
Sabredemesem de sönmez umudum.