Karanlık, usulca duvarlara tırmanıyor,
her köşeyi gölgelerin diliyle mühürlüyor.
Saatler, paslanmış bir zincir gibi sürünüyor,
ve ben, zamanın soğuk omzuna yaslanıp üşüyorum.
Camın ardında sessiz bir dünya var;
yalnızca rüzgârın ıssız bir mırıltısı,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bir yıldız kayıyor ansızın göğün karanlığında;
dilek dileyecek kimse yok,
Allah bize merhamet etsin, hepimize... tebrikler...
Tuna Bey, çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta