Karanlık, usulca duvarlara tırmanıyor,
her köşeyi gölgelerin diliyle mühürlüyor.
Saatler, paslanmış bir zincir gibi sürünüyor,
ve ben, zamanın soğuk omzuna yaslanıp üşüyorum.
Camın ardında sessiz bir dünya var;
yalnızca rüzgârın ıssız bir mırıltısı,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bir yıldız kayıyor ansızın göğün karanlığında;
dilek dileyecek kimse yok,
Allah bize merhamet etsin, hepimize... tebrikler...
Tuna Bey, çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta