Geçen Bulutlar Şiiri - Yücel Özkü

GEÇEN BULUTLAR
Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların;
Belki varırlar bir sessizliğe,
Adını bilmediğim düş sınırlarının.

Evler, sokaklar, yüzler ve ben
Aynı ağırlıkta kalıyoruz yerde;
Onlar göğe ait, biz zamana,
Aynı anın farklı yerlerinde.

Bir rüzgâr kadar hafif olsaydık,
Tutunmasaydık anılara bu denli;
Belki biz de çözülüp karışsaydık
Göğün yavaş, uzak kederine.

Dağlara yağmur, ovalara sızı
Olsaydık ince ince kaybolarak;
Susuz tarlalara biraz bahar
Taşıyıp, kendimizden eksilerek.

Bakıp imreniyorum gidişine
Şehrin üstünden geçen bulutların;
Gidiyorlar…
Ve biz kalıyoruz
Rüyamızı saran hudutların içinde.

21Ocak 2026/17:39