Sûal’ler yıkıyor bende ki beni
Eziyor kalbimin bak her yerini
Rüzgar’ların serti aşkın en derini
Parçalar aklımı beynim buz tutar
İçime acılar serpilir yatar
Lokomotif gibi hep katar katar…
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta