Gecelik korkuları Şiiri - Efe Kerem Gümüş

Tan yeri sarardı bir kızıllık kaldı yalnız
Güneş kıvılcım, acıya duldasız.

Göğün kızıl buhurdanlığı,
Düş kasabı.
Nice sevdanın amansız mezarlığı.

Jilet atsan yarılmaz bir akşam.
yalnız,
ıpıssız,
akşam vakti,
sert ve net, acımasız…

Akşam ki; geceyi iplerinden çeken,
İtçedir tongası.
Ne etsen çaresizdir,
Sürgünlük obası.

Ala gözlüm,
Tan yerindesin.
Nedir hülyandaki bu nahoş tat?
İpince sızan bir akşam,
Onda mı yakıldı çıra gibi, son zerresi,
Düşüncemin sendeki,
O garip uktesi.