Şehrin üstüne ağır bir yorgan gibi serildi akşamın lekesi,
Güneş, ardında bir avuç kül bırakıp terk etti bu kimsesiz haneyi.
Kapı kapandı, zaman durdu; dünya, sessiz bir uçurumun kenarına diz çöktü.
Ben ki; gölgelerin arasında kendine yer arayan, kendi sesinden ürken bir yabancı.
Şimdi karşımda geçmişin o dev aynası;
Her çizgisi bir hata, her kırığı bir veda, her lekesi bir pişmanlık...
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta