Geceler katilim;
Akşam olunca gelip oturuyor yanı başıma yokluğun ,
Sensizlik boğuyor beni her gece
Sen giderken delice kalmak istedin mi ?
Ben kalmak istedim bir ömür yanı başında , gözlerin celladım ah bir bilsen!
Bir akşam üstü gitti gözlerin benden
Bütün İstanbul ağladı sen duydun mu?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta