Saat gecenin ikisiydi.
Paltosunu giyip aynaya baktı.
Ve sessizce karanlık sokaklara aktı.
Işıkları yanan bütün evlerin, kapılarını çalacaktı tek tek.
Dolaştı koca şehri sabaha dek.
Çaldı kapılarını ışıkları yanan evlerin.
Kapılar açıldı tek tek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta