Gece ve Ay Çekirdeği Evreni

Gece ikiye bölünmüş
sessizlik korusunda
televizyon sessiz / yok
kabuk / kütür / kütür / kabuk

cezvede üflenen dudak
kırık düdük gibi
zaman cebimde titriyor
ay çekirdeği / yıldız / çekirdek / kabuk

ayva çiçekleri açıyor içimde
her nefes bir sır
her çiğneme bir bahar
geçmiş / şimdi / parmak uçlarında / yankı

yıldızlar sakız kâğıdından
tavanımda yapışık
rüzgar sessizce saçlarımı okşuyor
çünkü sen benden önce sustun
ben hâlâ konuşan bir baharım
sessiz / kırık / ritim / ışık

kabuk yığınında kaybolan gece
dudak / uğuş / midem tuz
hiçbir şey düşünmüyorum
sadece ritim
çekirdek / çekirdek / çekirdek
ve gecenin karanlık köşesinde
çocuğun sessiz oyunu gibi

konuşmak / istemiyorum
kelimeler henüz doğmadı
çene / dudak / nefes / yıldız düşmeden
bahar açmadan / içimde yankılanıyor
sessizlik / kırık / ritim / kabuk
çekirdek / çekirdek / çekirdek

gece uzanıyor içime
her kabuk bir zaman
her çiğneme bir öykü
her nefes / yıldız / bahar
ve ben / hâlâ konuşan bir baharım

her düşen yıldız
içimdeki beyaz çiçeğe dokunuyor
her titreyen yaprak
sessiz bir şarkı söylüyor
ve ben / her adımda seni hatırlayan
bir evren gibi büyüyorum

çünkü zaman
çekirdekten açan bir bahar
geceyle sessizce konuşur
ve ben / hâlâ
konuşan bir baharım