Gece Sineması Şiiri - Muhammed Talha Acet

Yine gözlerin düştü aklıma,
Ve içimi ısıtan o güler yüzün...
Zihnimin duvarları baştan başa seninle kaplı,
Sanki her anımızı, her saniyemizi Picasso resmetmiş beynime.
Ben o tabloları en çok, kör karanlık gecelerde görüyorum.
Sesinin her tınısı, her nefesi,
Dudaklarından dökülen her sözün hecesi...
Zaman duruyor, saniyeler yankılanıyor,
Kulaklarımın en kuytu köşesinde çınlıyor izin.
Ben o ezgiyi en çok, sağır gecelerde duyuyorum.
Bazen bir ziyafet kuruyorum hayalinde,
Sen gülümseyerek tadıyorsun, ellerimden hevesle.
Bazen bir sahil boyu yürüyoruz seninle,
Vakit gece yarısı ama başımızda parlak bir güneş...
Dalgalara kafa tutuyor, martılarla simit bölüşüyoruz neşeyle.
Sana baktıkça, o manzarada kayboluyorum,
Dönüp bana bir şeyler soruyorsun, sırf sesimi duymak için.
Ben sana o rüya dolu gecelerde cevap veriyorum...
Ve her sabah, bu yalan gerçeğe uyanıp kahroluyorum.