Bu şehirde güneş batınca her yer soğur
Üzerine üzerine gelir dert dolu insanlar
Buz tutmuş yürekleri yüzlerinden okunur
Tut ellerimden erisin içimdeki buzlu dağlar
Bu şehirde güneş batınca tanımaz kimse kimseyi
Gündüz can olanlar gece gördüğüne el olur
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta