gece oldu yine
sessizce çöken omuzlarıma
eski bir şarkı gibi yokluğun
bir pencere aralığında bekledim
bile bile gelmeyeceğini
umut ettim yine de
dün vardı önce
ellerinin sıcaklığını saklayan birkaç hatıra
ve siyah beyaz düşler içinde kalan bir kadın sadece
bu günse
adını söylemeden yaşamanın yorgunluğu var içimde
nefes alır gibi acı çekmenin
yarın mı…
belki hiç gelmeyecek bir kavuşmanın
kapısını çalan rüzgâr sadece
bir saat sesi kadar yalnız şimdi kalbim
her vuruşunda seni anan
eski bir şehir
sabah olur sonra
acımasız bir ışıkla dağılır yüzün
gerçeğin soğuk nefesi değer tenime
Ve ben
bir soluk kadar kısa mutlulukların ardından
koca bir ömrü sürüklerim sessizce
geçmiş konuşur geceleri benimle
unutamam
gelecek ise uzak bir tren gibi
istasyona uğramadan geçer içimden
gece oldu yine
penceremde siyah beyaz düşler
masamda yarım kalmış cümleler
kalbimde sen
sevmek kalır yine de
en uzun yolculuk gibi içimde
Ve ben
dün, bugün ve yarın arasında
senin adını taşıyan bir sessizlikte
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 23:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!