şairin tuttuğu bir nöbetti gece..
gökten devralıp tutulma anlarını
devrilirken şehir,
kavrulup duran kırıkları,
kıranların şerh defterine işler ;
küçük ölümlerin dimağında uyuyan
'herşey' ve 'hiç'leri toplardı..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta