Kaybolan bir gölge boyuyor kendini altın rengine,
Ne bir yıldız kayıyor, ne de gece sararıyor.
Susuyor tüm sesiyle bütün çığlıklar,
Susuyor zaman, aşkın gözleri kararıyor.
Kaybolan bir gölge boyuyor kendini altın rengine sabaha kadar...
Şiddeti savuruyor tüm karanfilleri geceden gündüze.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta