Gece de Sensin Gündüz de Şiiri - Mustafa ...

yine kokun kaldı üzerimde,
sadece tenimde değil,
kalbimin en savunmasız yerinde.
ne kadar yıkasam ellerimi
gitmiyor parmak uçlarındaki sen.

o geceyi uğurladım,
ama içimde sabah olmadı.
güneş doğdu belki şehre,
ama bana düşen hep akşamüstüydü.
tam karanlığa yakın,
tam sana yakın.

aynı şehrin iki ayrı yakası değiliz artık,
biz aynı şehrin iki ayrı yalnızlığıyız.
sen kendi tarafında beni düşünürken,
ben kendi tarafımda seni özlüyorum.
ve hiçbir vapur
bu kadar ağır bir hasreti taşıyamaz.

sen geceyi seçtin belki,
ben gündüzü.
ama bil ki,
gece sensiz karanlık,
gündüz sensiz eksik.

özlemek bazen
insanın kalbine sığmıyor.
taşıyor gözlerine,
taşıyor sesine,
taşıyor suskunluğuna.

ellerin hala ellerimde gibi,
ama değmiyorsun.
yanımdaymışsın gibi,
ama yoksun.
işte en çok bu yakıyor içimi,
varlığınla yokluğun
aynı anda içimde.

daha çok iyi ki sin sen,
ama en çok da keşke'm.
keşke mesafeler
bu kadar inatçı olmasa.
keşke zaman
iki kalbi sınamayı bıraksa.

verdiğin huzur
fırtınadan sonra gelen sessizlikti,
ama şimdi
o sessizlikte adını arıyorum.
her rüzgarda sen varsın,
her boşlukta sen.

dudağımın kenarında
yarım kalmış bir tebessüm,
çünkü sen yoksan
gülmek bile tamamlanmıyor.

ve ben,
tekrar yaşamak için yaşatmayı değil,
bu kez yanımda kalmanı diliyorum.
bir sabah
aynı ışık yüzümüze düşsün istiyorum.
aynı kahve soğusun masada,
aynı hayale dalalım.

her şeyden önce
seni değil, beni değil,
bizi seçiyorum yine.
çünkü biz,
ayrılığa rağmen kopmayan,
suskunluğa rağmen eksilmeyen
bir bağın adı olduk.

eğer bir gün
ellerin gerçekten bırakırsa ellerimi,
bil ki kalbim
alışmayacak yokluğuna.
çünkü bazı kokular
teninden gitse bile
ruhundan silinmez.

sen benim
en güzel huzurum,
en derin sızım,
en cesur sevgim oldun.

ve ben hala
aynı şehirde,
aynı gökyüzünün altında
aynı cümleyi fısıldıyorum.

gece de sensin,
gündüz de.
hasret de sensin,
umut da.

ve ben.
her halinle
seni sevmeye devam ediyorum.