Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ve gece! Gecede bir adam
Olabildiğince dik, durabildiğince ayakta
Kime, neye koştuysa kayıpta
Ve gece! Gecede bir adam
Gitgide büyüyen girdapta
Çok güzel anlatılmış, kendimi buldum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta