Yağmurda susmuştu artık...
Sessizlik belli eder gecenin geldiğini.
Uzanıp kaldırımlara, dünyamı ararım gökyüzünde,
Buluşlarım oluşumdan ibarettir ki; dünyam yoktu benim.
Yaşıyorum, olmayan dünyamın, olmayan ekseninde,
Bir ay tutulur, evren kendini kandırmıştır...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta