Yaşam bir mum ışığına tutunup hiç etmekti yalnızlığı
Küçücük alevin yaktığı avuçlarımda bir nebze sen belir istedim
Avuçlarım sen ile doluykenmiş yaşamak geç fark ettim
Belki hiç dokunmadan sevdim, belki dokunmak bahaneydi;
Ben sadece sevmiştim seni..
Bir gün hayat damarım kesilir de umut denen illet beni terk ederse
Belki o gün bende... Söylemeye dilim bile varmıyorken
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta